Enge kerkschilderijen en beelden
Door: Webmaster
Blijf op de hoogte en volg Agnes & Rob
12 Mei 2007 | Bolivia, Sucre
Hola lieve mensen,
Gisteren was de temperatuur al een stuk beter en vandaag (11-05-2007) is het zomer. Lekker warm, blauwe lucht, heerlijk gewoon.
In Nederland is het denk ik vakantie tijd, want het schijnt te regenen.
Eerst zijn we even gaan internetten, omdat alles toch gesloten is en wat gegeten. Daarna zijn we in de Cathedraal geweest en daarvoor zie je een museum. In de museum mag je geen foto`s maken en dat was helaas, want ik heb nog nooit zoiets schokkends gezien. Beelden met veel geweld, hoofden afgehakt, en een baarwagen (waar de kist op komt van een dode) met skeletten die mensen vermoorden. Verder twee jongetje (poppen) met rode striem over hun keel en nog veel meer. In de kerk mochten we gelukkig wel foto`s maken en waren de beelden iets minder schokkend, maar zodra het kan zal ik jullie de foto`s laten zien. Daarna zijn we naar een andere kerk gegaan San Filipe Neri, hier hadden we een gids en ging het er veel vrijer aan toe. We mochten echt alles wat we wilde fotograferen, zij hadden dus geen geheimen. In het begin was het voor de monniken die op het dak van de kerk hun gebeden deden en de bijbel lezen. Het dak is gemaakt met een mooie regenafvoer systeem en gekleurde tegels. Ze dachten op het dak dichter bij god te zijn en dus waren er zelfs banken gemaakt. De monniken zijn uitgestorven en hebben de nonnen het overgenomen, nu is het een meisjes school. Verder hebben we gezien waar vroeger de nonnen huisde en dat zag er knus uit. Vandaaruit zijn we naar de kerk gegaan en het zag er vrede liefend uit, beter dan de Cathedraal.
Wij hadden hiermee even genoeg gezien van twee totaal verschillende kerken. Morgen zien we wel weer verder, zometeen eerst omkleden, want `s avonds is het een stuk kouder en dan weer op zoek naar restaurant. Wat is het leven toch zwaar, ha, ha, ha.
Nog even iets over Bolivia, La Paz is op dit moment de hoofdstad en Sucre vind dat het hun recht is. Veel protest in de stad, zonder geweld, maar met veel lawaai. Als dit gaat veranderen kan La Paz niet meer de hoogste hoofdstad van de wereld zijn, alleen het hoogste vliegveld hebben. Karin en ik zitten er over te denken van Sucre naar La Paz met het vliegtuig te gaan. De wegen zijn vaak slecht en het lijkt ons veiliger en leuker om te landen op zo`n hoog vliegveld.
Nu even wat voorbeelden van afstanden met de tijden die de bus er over doet.
Cochabamba - Toro Toro 120 km 9 uur
Sucre - Taluta 50 km 2 uur
Tarija - Camiri 412 km 20 uur
In Argentinië en Chili gaat dit een stuk sneller, dus erg slechte wegen.
Dit was het weer even voor vandaag.
Dikke kus van Agnes in Bolivia
Gisteren was de temperatuur al een stuk beter en vandaag (11-05-2007) is het zomer. Lekker warm, blauwe lucht, heerlijk gewoon.
In Nederland is het denk ik vakantie tijd, want het schijnt te regenen.
Eerst zijn we even gaan internetten, omdat alles toch gesloten is en wat gegeten. Daarna zijn we in de Cathedraal geweest en daarvoor zie je een museum. In de museum mag je geen foto`s maken en dat was helaas, want ik heb nog nooit zoiets schokkends gezien. Beelden met veel geweld, hoofden afgehakt, en een baarwagen (waar de kist op komt van een dode) met skeletten die mensen vermoorden. Verder twee jongetje (poppen) met rode striem over hun keel en nog veel meer. In de kerk mochten we gelukkig wel foto`s maken en waren de beelden iets minder schokkend, maar zodra het kan zal ik jullie de foto`s laten zien. Daarna zijn we naar een andere kerk gegaan San Filipe Neri, hier hadden we een gids en ging het er veel vrijer aan toe. We mochten echt alles wat we wilde fotograferen, zij hadden dus geen geheimen. In het begin was het voor de monniken die op het dak van de kerk hun gebeden deden en de bijbel lezen. Het dak is gemaakt met een mooie regenafvoer systeem en gekleurde tegels. Ze dachten op het dak dichter bij god te zijn en dus waren er zelfs banken gemaakt. De monniken zijn uitgestorven en hebben de nonnen het overgenomen, nu is het een meisjes school. Verder hebben we gezien waar vroeger de nonnen huisde en dat zag er knus uit. Vandaaruit zijn we naar de kerk gegaan en het zag er vrede liefend uit, beter dan de Cathedraal.
Wij hadden hiermee even genoeg gezien van twee totaal verschillende kerken. Morgen zien we wel weer verder, zometeen eerst omkleden, want `s avonds is het een stuk kouder en dan weer op zoek naar restaurant. Wat is het leven toch zwaar, ha, ha, ha.
Nog even iets over Bolivia, La Paz is op dit moment de hoofdstad en Sucre vind dat het hun recht is. Veel protest in de stad, zonder geweld, maar met veel lawaai. Als dit gaat veranderen kan La Paz niet meer de hoogste hoofdstad van de wereld zijn, alleen het hoogste vliegveld hebben. Karin en ik zitten er over te denken van Sucre naar La Paz met het vliegtuig te gaan. De wegen zijn vaak slecht en het lijkt ons veiliger en leuker om te landen op zo`n hoog vliegveld.
Nu even wat voorbeelden van afstanden met de tijden die de bus er over doet.
Cochabamba - Toro Toro 120 km 9 uur
Sucre - Taluta 50 km 2 uur
Tarija - Camiri 412 km 20 uur
In Argentinië en Chili gaat dit een stuk sneller, dus erg slechte wegen.
Dit was het weer even voor vandaag.
Dikke kus van Agnes in Bolivia
-
12 Mei 2007 - 20:38
Papa Dick:
Glukkig,geestelijk ben je weer helemaal op het goede pad gebracht door je kerk bezoeken,kijk hier hebben we ook beeldenstormen gehad maar, daar bij jouw lijkt het wel grimmiger geweest te zijn.
over naar leukere dingen want die bus reizen lijken mij ook een verzoeking dus wordt het waarschijnlijk wel vliegen.
als het weer overdag weer lekker is moeten jullie daar maar blijven want hier is het opdit moment weer herfst.
Groetjes en kusjes uit noord-holland. -
13 Mei 2007 - 11:36
Lydia:
Heeh Agnes,
Tjeemig zeg wat lees ik nou? Bijna net zo schokkend als het feit dat mensen jouw site gebruiken om hun frustraties op af te reageren....
Die catheralen zijn vaak met veel bloed gepaard gegaan en ik heb er altijd gemengde gevoelens bij. Het zijn natuurlijk machtige bouwwerken, helemaal als je beseft dat ze met de hand gemaakt zijn. Maar wat het aan leed gekost heeft om die gebouwen daar te krijgen, dat laat toch wel de duistere kant van het katholicisme zien....
Om het in harmonie te houden moet je elke "gruwel-foto" maar afwisselen met een positieve foto, haha.
Trouwens, Leopoldo (de broer van Roxane bij wie we in Castro gelogeerd hadden) gaat maandag op gesprek bij de Universiteit. Hij heeft al mijn gegevens en gaat kijken wat de mogelijkheden voor me zijn. Spannend he?
In juli ben je weer terug. Ik heb echt zoo een zin om je dan weer te zien!!
Hou je haaks en geniet van de laatste paar maandjes!
KUS, LYD
-
17 Mei 2007 - 10:52
Brenda:
Hoi Agnes,
Je hebt een tijdje niets gehoord omdat ik gewoon geen tijd had om je berichten te lezen. Maar, ben nu weer helemaal bij. Want ik lees ze wel hoor !!
We hebben trouwens een 2e Agnes. Ze heet Jacqueline. De familie zit op Curacoa. Ook zij verteld in mailtjes wat ze allemaal meemaakt. Heel grappig.
Bij haar zien we er alleen geen foto's bij. Jammer ! Maar bij jouw gelukkig nog wel.
Hoelang ben je nu al onderweg? Lijkt een eeuwigheid. Wat is de planning? Wanneer kom je weer naar Nederland?
Hier gaat alles gewoon z'n gangetje. Jos is weer eens druk op zoek naar een baan. Jaaaaaaaaaaa, alweer ja. Hahahaha.
Duim maar voor hem dat het nu eens een blijvende wordt. Ook van hem de groetjes.
Dikke kus, en we blijven je volgen hoor. Ook al hoor je soms even niets.
Brenda.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
